Erol Tekel
@eroltekel88
İkimiz de hastayız aynı özlemden,
Düşler yollarız sezgiler yüklenmiş.
(>Herman Hesse<)
Şu anda okuduğu kitap
Nietzsche, Kleist, Hölderlin...
Nietzsche de tıpkı onlar gibi kendisi için ya da kendinden sonra gelecek biri için bir şey ele geçirmeye çalışmıyordu ya da bir Tanrı için, bir kral için, bir inanç için çalışmıyordu, tersine sadece ele geçirmenin hazzı için yapıyordu bunu, çünkü o hiçbir şeye sahip olmak, kazanmak, başarmak istemiyordu.
Nietsche...
Onun düşünceleri sadece yukarıdan, beyinden gelmez, tersine kızışmış, kışkırtılmış bir kandan, gerilim içinde titreyen sinirlerden, doymak bilmeyen duyulardan, yaşam duygusunun tamamından gelir.
Nietsche...
Duygunun her iki ucu şahlanmış göğsünü aynı anda deşmeye başlar ve patlayan şakaklarından akan kan, yaşam ve ölümü birleştirip tek bir kıyamet müziğine dönüştürür.
Kleist kendini özgür hissettiği anda kendi ölçüsüzlüğünün hücumuna ve saldırısına uğrar. Bu yüzden tek bir şiiri bile başarılı olmamıştır( o büyüleyici "Ölüm Duası" dışında.
Kleist bir haz düşkününün tam tersidir, o kendi tutkularının acı çekeni, onların mustaribidir, yakıcı rüyalarının gerçekleştiremeyeni, yerine getiremeyenidir.