Özlem Özyurt

Zekamız kelimeleri sevdiği kadar kalbimiz bunlardan nefret eder. Kalbimizin dili suküttur. Çünkü hiçbir duyguya isim verilemez
Reklam
Her ölen sevgilimizle beraber, biraz ölürüz. Ve dirilinceye kadar geçecek müddet, ölüye beslediğimiz muhabbetin şiddeti nispetindedir.
Ölüm bir eve girince sağ kalanları da biraz öldürür. Bu sükût ondandır. Her başın içinde ölüm
İnsan sevdiğinin en küçük kusurunu gözünde büyütür, bazen en büyük kusurunu da affeder
Bir uyanık için herkesin uyuması ne ıstırap. Bu herkesin öldüğü bir yerde yaşamaya benziyor.
Reklam