Fatos

Fatos
#141266083 بِسْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم
“Kendimi bırakmalıyım,” diye söylendi. Direnmekten vazgeçmeliyim. Yaşamalıyım ve görmeliyim. Bilmediğim bu ülkeye yolculuktan korkmamalıyım. Kimsenin ilgilenmediği bu silik insanların dünyasına girmeliyim.
Sayfa 320 - İletişim yayınları
Reklam
Ulan, biz başkaydık be! Bizde hayal gücü vardı, bizde soyutlama gücü vardı.
Sayfa 315 - İletişim yayınları
Zayıf insanlar mutluluktan bile korkar. İplikle bile yaralanırlar. Bazen mutluluk da insanları yaralayabilir.
Sayfa 49 - Sel yayınları
Ey zavallı ruh. Nedir bu yaptığın rezalet? Nereye sığar? Görelim gel bu rezaletleri ve onları doğuran tembel arzuları ve karında yerleşen ve kafanın azdırdığı iştihaları ve onunla birlikte teşebbüse geçen eli ve temizleyelim bu yaşamak için geldiğimiz dünyadan kalın arzuları .
Sayfa 283 - İletişim yayınları
Demek savaşırlarken güneş gözlerine geliyordu. evet efendim: doğru düzgün görememişler düşmanı kılıçların ışıltısı gözlerini kamaştırmış: her yer beyaz görünmüş gözlerine. beyazdan kör olmuşlar. karda dolaşan insanlar da böyle olurmuş diyorlar. doğrudur efendimiz. kar da güneş gibi yakarmış. her şeyi duyuyor hiçbir şey bilemiyoruz. bu duvarlar arasına kapandık kaldık. savaş diyorlar, öldüler diyorlar, halk diyorlar. ne biçim şeyler bunlar. rivayetler dolaşıyor sözler geliyor kulağıma. hep bir yerlerde bir şeyler oluyor biz bilemiyoruz, Olric. Hep anlatıyorlar, söylüyorlar, naklediyorlar.
Sayfa 277 - İletişim yayınları