"Ne yorucu bir meslek seçmişim ben! Her günüm yollarda. Bu işin getirdiği telaşlar, mağazadaki esas işten çok daha fazla; üstüne bir de bu seyahat eziyeti, aktarma trenlerin stresi, düzensiz, kötü yemek, sürekli değişen, asla kalıcı ve içten olmayan insan ilişkileri. Hepsinin canı cehenneme!"
Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim.
Nerde o günler, o şevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben değilim;
Yalandır kaygısız olduğum yalan.
Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;
Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!
Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;
Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları
Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;
Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!
Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;
Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum