Ertan Nesin
@ertanonler
Bir yanım ben, bir yanım sen senden yanayım.
İnsan kalabilmek
Duvarda asılı diplomalar insanı insan yapmaya yetmez.
Tekirdağ
1 Eylül
180 okur puanıŞubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ülkemiz büyük bir oyun yeridir. Her sabah uyanınca, biraz isteksiz de olsak, hepimiz sahnenin bir yerinde, bizi çevreleyen büyük ve uzak dünyanın sevimli bir benzerini kurmak için toplanırız. Küçük topluluklar olarak, birbirimizden bağımsız davranarak ve birbirimizi seyrederek günlük oyunlarımıza başlarız.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
BenlikEdebiyat
Ben neydim ne oldum?
Söze hep ben'le başlamak can sıkıcı ya da can yakıcı.
Ben neydim ne oldum?
Ben...
Sonsuz keder var.
Sonsuz acı var.
Sonsuz mutsuzluklar var.
Hangi seçeneği seçersen seç elde sadece "ben" kalır.
Benliğine kavuştuğunda benlik bir mutluluktur.
Hangi seçeneği seçersen seç baldan tatlıdır.
Sonsuz güzellikler var.
Sonsuz tatlılıklar var.
Sonsuz mutluluklar var.
Hangi seçeneği seçersen seç elde sadece "ben" kalır.
Benliğin yerinde değilse şayet hangi seçeneği seçersen seç elde sadece cehalet kalır.
Yaşanması gereken hayatı neden saklar insan?Edebiyat
Sanki uzun mesafeler boyunca yürümüş gibi yorgunuz ama geldiğimiz hiç bir yer yok. Sanki her şeyi çok seviyormuş gibi yapıyoruz ama dünyamız kaskatı, içinde neredeyse hiç sevgi yok. Sanki her düğümün çözümünü biliyormuş gibi konuşuyoruz ama her yaptığımızla, her söylediğimizle düğümler daha da çözülemez hale geliyor. Milyon tane kitap deviriyoruz görünüşte ama o kitaplardan hayata yayılan hiçbir bilgelik yok. Herkes ne kadar doğruluk timsali olduğunu ispat etmenin derdinde, iyi de hayatın fotoğrafına bu kadar eğrilik nereden karışıyor? Sanki aynı derdin dertlisi, aynı yolun yolcusu kocaman kalabalıklarmışız gibi konuşuyoruz; bir küçük kıvılcım yetiyor oysa aramızda koca koca yangınlar çıkartmaya. Aramızdan biri bir diğerine “Yalnız değilsin!” dediğinde, hepimizi üşüten bir yalnızlık rüzgarı esmiyor mu her yanımızda.
Kafam cam kırıklarıyla dolu doktor. Bu nedenle beynimin her hareketinde düşüncelerim acıyor, anlıyor musun?