Ertuğrul Efe
@ertugrulefe
Herkeste bir parça kendinde tam değil.
"Her şeye esirgeyen ve bağışlayan Allah'ın adıyla başlayan" adamların hayatlarında mutlaka bir Baki Semih, bir Eda vardır. Herkes tekkesi zannettiği bir yerlere yaşamının bir ânında döner. Tarık Tufan da bize "her şeye hep esirgeyen ve hep bağışlayan Rabbin adıyla başlayan" bir adamın yaşamını sunuyor. Megapol bir şehirde mistik yaşamdan kopuşun ve tekrar dönüş serüveninin bir parçasını deyim yerindeyse iliklerimize işliyor.
Bu kitabı okurken çok tuhaf bir hisse kapıldım. Hikâyesi iyi kurulmamış bir kitabı mı okuyorum endişesiyle okumaya başladım, her sayfada bir yerlerde tökezleyecek diye düşündüm. Daha önceleri de Tarık Tufan'ın kitaplarını okumuştum nasıl bir yazar olduğunu bilir yazdıklarını beğenirim hakeza şiirlerini de öyle. Nihayet kitabın sonuna geldiğimde benim açımdan rahatsız edici herhangi bir durumla karşılaşmadım ama bu sanki ince bir çizginin üzerinde dümdüz yürümeye ve heyecanlanmaya iten kitabı gerçekten beğendim. Öyle ki birkaç sayfasını yırtıp hep yanımda saklamak isteyecek kadar...
