alp erturan
@erturanalp
Elinden geldiği kadar okur, post-modern anlayışı çok sevmez ve kalemi yettiğince bir şeyler karalar....
Şu anda okuduğu kitaplar
Başarılı bir ilk kitap
Yakınen tanıdığım arkadaşım Mehmet aynanın ilk kitabı bizi varoluşun engin denizlerinde salınmak üzere bırakırken bize rehberlik etmeyi de ihmal etmiyor. Günlük yaşamdaki sıkışmışlık duygusundan bizi azade kılarak başka bir tahayyülün mümkün olduğuma inandırıyor. Yeni kitaplarını sabırsızlıkla beklemekteyiz
.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ana eksenine Altay kavimleri olan Moğollar, Türkler ve tamamen farklı bir coğrafyada yaşayan Yunanlıların mitolojik hikâyelerindeki benzer unsurların karşılaştırılmasını alan eser, öncelikle bu benzerliklerin tesadüfi olamayacağını ifade ederek meseleyi açmaktadır. “Büyük Avrasya kıtasının iki ucunda ve birbirinden binlerce kilometre uzaklıktaki iki kişiye (burada toplum demek istiyor) ait efsanelerdeki benzerliğin mutlaka bir nedeni olması gerektiğine” inanan yazar, mitolojik anlatıların rastgele bir şekilde oluşmayacağını düşünerek bir sonuca varmaktadır. Doğu Türkistan’da yaşamalarına rağmen dillerinin Keltçe ve İtalyancaya olan yakınlığı nedeniyle Batı Avrupa’dan Türkistan’a göçtükleri anlaşılan Toharlar’ın mitolojik hikâyelerdeki bağlayıcı unsur olduğu çıkarımına varan Finch, Yunan mitolojisindeki hikâyelerin ve bazı öğelerin bu göç sonrasında Uzak Asya’ya taşındığını belirtir. Finch’e göre aynı durum Toharları bünyelerinde eriten Türkler için de geçerli olabilir.
İlk olarak Moğolların efsanevi anlatısı olan “Moğolların Gizli Tarihi”ni ele alan Finch, Moğolların tarihini anlatan bu anlatıda yer alan Üç motifi ele alarak bu motiflerin diğer anlatılarda birtakım benzerliklerine karşın neredeyse ayını halde geçtiğine işaret eder.
Finch’in ele aldığı bu üç motif ise şu şekildedir:
Hayvan Ata
Mucizevî Doğum
Terk edilen bebek/Vahşi Çocuk
Bu üç motifi belirledikten sonra anlatılarda bu motiflerin izini süren Finch, Moğol anlatısında ilk olarak hayvan ata motifine işaret eder. Cengiz Han’ın ilk atasının Börteçine (Boz Kurt) ve Goa Maral (Ala Geyik) olarak geçtiğini ifade ederek bu iki atanın hayvan mı yoksa hayvan ismi verilmiş insan mı olduklarına dair çeşitli görüşleri sıralar. Vahşi Çocuk motifini de tespit eden Finch bir takım ilahi
Bugüne kadar yüzlerce roman okudum. Marquez'in de okuduğum 4. Kitabı ancak söylemek zorundayım ki bu kitap benim ilgimi cekmesi ölçüsünde etkileyici olamadı. Ölen oğlunun ardından ondan yadigar kalan horozu, karısı ve yenemediği sefaleti ile yıllardır maaşını bekleyen bir albay. Oldukça ilgi çekici olarak başlayan roman maalesef sonrasında hiç merak uyandırmadan ilerliyor ve anlamsız bir sonla bitiyor. Yüzyıllık yalnızlık ve benim hüzünlü orospularim da bu şekilde bir hayal kırıklığı yaratmıştı. Kırmızı pazartesi gibi muhteşem bir kurguyu oluşturan bir yazarın maalesef vasati aşamayan bir kitabı.
Bildik murakami tarzında bir kitap. Özenle oluşturulmuş ve kesinlikle sıradışı hikayeleri bulunan karakterlerle gayet sürükleyici ancak kahramanımızın eşini arayış ya da daha doğru bir ifade ile bekleyiş hikayesi bana göre havada kalmış. Yazar oldukça sade bir üslup ve basit cümlelerle hikayesini bizlere açarken yan karakterler esas olayın önüne geçmekte. Post-modern yaratının dibine vurarak muğlak ifadelerle olayları ve ardındaki gizemleri daha da gizlemeyi amaçlayan murakami bana göre bu gizemi sürdürmekte başarılı olamıyor. İyi bir anlatıcı olduğu şüphe goturmez. Ve kitap da oldukça sürükleyici evet. Lakin kahramanın oldukça edilgen bir biçimde çizilmesi ve eşinin ortadan kaybolma sürecine karşı biraz kayıtsız tavrı ve bu kayboluşa ait yazarın verdiği daha doğrusu vermediği cevap romanı eksik bırakıyor. Güzel malzemelerle hazırlanmış lezzetli ama doyuruculuktan nasibini almamış tadımlık bir yemeği andırıyor.
Soslar farkli ama tat hep aynı. Yine olmamış.
Kırlangıç çığlığı çok satan polisiye yazarı Ahmet Ümit'in son kitabı. Yazarın neredeyse tüm kitaplarını okumuş biri olarak ifade etmeliyim ki pek bir nedeni değer taşımayan yazarın en vasıfsız kitabı. Toplumun son yıllarda oldukça duyarlı olduğu çocuk istismarı ve mülteciler sosuyla harmanlanmış tür için hiçbir yenilik vaad etmeyen hatta okuyucuyu heyecanlandirmayan bir kitap. Ümit'in belki de tek artısı kitaplarının surukleyiciligi. Bu kitap da diğer Ümit kitapları gibi oldukça akıcı. Ancak bu akıcılık maalesef ki yazarın yeteneğinden ileri gelmiyor. Ümit akıcı yazıyor çünkü anlatmak istediği şeyler oldukça klişe. Kitabı okurken hiçbir karakterle empati yapamıyor ve kitaba yerleştirilen tüm kişilerin yalnızca sürükleyici bir hikayeyi anlatabilmek için gerekli olan insanlar olduğu izlenimine kapılıyorsunuz.
Ümit bunu bize neden hissettiriyor? Ümit hangi klişeleri kullanıyor. Evgenia'yı ele alalım. Ümit bu karakteri polisiye türünün içinde olması gereken kadın figürü olarak ele alıyor. Biz Evgenia'nın yaşadığını hissedemiyoruz. O sadece hikayenin temposunun arttığı anlarda ortaya çıkan olmasa da olur bir karakter. Hatta etnik kökeni ve yaptığı meslek ile birlikte son günlerde oldukça duyarlı olduğumuz otekilestirme kavramına oynuyor yazar bu karakterle. Bunu bence basaramiyor ancak tabi ki tartışılabilir bir konu. Bazılarını yakalıyor olabilir yazar bu şekilde. Devam edersek Başkomiser Nevzat'ın çalışma arkadaşları da birer dekordan ileri gitmiyor. Klişe olaylar karşısında tamamen öngörülebilir tepkilerle aklımızda soru işareti bile bırakmıyorlar. Yazar olabilecek bir konuyu maalesef olduramiyor. Çünkü yüzeysel yazıyor. Mülteci hikayesi iyi bir şekilde işlendiğinde esere bir başyapıt niteliği kazandirabilecekken 3. Sınıf Yeşilçam melodramlari gibi olay gelip organ