Dudaklarımda belli belirsiz, alaycı ama bir o kadar da kırgın bir gülümseme belirirken ödünç verdiği Dorian Gray’in Portresi adlı kitaptan bir alıntı yaptı: “Bunu gece günlüğüme yazacağım.”
Kitaptaki konuşmanın devamını iyi biliyordum. Bu yüzden ona ayak uydurarak, “Neyi?” diye sordum. “Ateşten yananın ateşe doymadığını.”