İnsanı sadece biyolojik bir varlık olarak
göremediğimiz, onun varoluşuna çeşitli yüce
anlamlar yüklediğimiz için, gövdeden akan
kanın, can denilen şeyi çekip almasını,
dolayısıyla o kişinin “ölmüş” olmasını bir
türlü kavrayamadığımızı düşünüyorum.
Hayvanlar ölümü anlıyor ama insanlar anlayamıyor.
Can denen şey, her türlü yaralanmaya, berelenmeye açık haldeki insan
bedeninden bir saniyede çıkıp gidiveriyor ve
insanlar bunun sonucunda aklını kaçıracak
kadar sarsılıyorlar.
Tanrım, daha bir iki saat
önce nasıl da canlıydı, nasıl da kahkahalar
atıyordu, şimdi nasıl yok olabilir diye tekrarlayıp duruyorlar.
İnsanın algılama gücünü zorlayan
bir durum bu.
Hayatımıza, varoluşumuza yüklediğimiz hiçbir kavramla bağdaşmıyor.
Sahiden herşey saçma mı, hayatın hiçbir anlamı yok mu?
Bence öyle!
Yok, hiçbir şey yok.
İnsanın biyolojik fonksiyonlarına aşırı bir anlam
yükleme çabası içindeyiz.
Çünkü hiçlik zor geliyor.