E. Said Coşkun
@esaidcoskun
Gayrimenkul Danışmanı
Üniversite
İstanbul Eyyüb Sultan
İstanbul, 18 Şubat
358 okur puanıMayıs 2020 tarihinde katıldı
Mevt, tevehhüm edildiği gibi dehşetli değil
Dalalet vehmidir; mevti dehşetlendirir. Mevt, tebdil-i câmedir, ya tahvil-i mekândır. Sicinden bostana çıkar.
Kim hayatı isterse şehadet istemeli. Şehidin hayatına Kur'an işaret eder. Sekeratı tatmamış herbir şehid, kendini
Hayy biliyor, görüyor. Lâkin yeni hayatı daha nezih buluyor. Zanneder ki ölmemiş. Meyyitlere nisbeti, dikkat et şuna benzer:
İki adam, rü'yada lezaiz enva'ına câmi' güzel bahçede ikisi geziyorlar. Biri rü'ya olduğunu bilir; lezzet almıyor.
Onu müferrah etmez, belki teessüf eder. Öbürüsü; biliyor ki âlem-i yakazadır; hakikî lezzet alır, ona hakikî olur.
Rü'ya misalin zılli, misal ise berzahın zılli olmuştur. Ondan onların düsturları birbirine benziyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ey Yüce Rabbim !
Zorlukları kolay et, sağlığımızı daim et. Bizlere afiyet ver.
İmanımıza selamet, rızkımıza bereket, yuvamıza saadet, yurdumuza huzur ve sükunet ihsan et."
Mübarek Cuma günü hürmetine, vatanımızı milletimizi ve İslam alemini koru.
Cumanın hayrı, feyiz ve bereketi üzerinize , üzerimize olsun İnşaAllah.
Allah'a emânet olun.
E. Said Coşkun
E. Said CoşkunŞunları söyledi:
"...
Bu zamanda, zındıka dalaleti İslâmiyete karşı muharebesinde nefs-i emmarenin plânıyla şeytan kumandasına verilen fırkalardan en dehşetlisi yarım çıplak hanımlardır ki, açık bacağıyla, dehşetli bıçaklarla ehl-i imana taarruz edip saldırıyorlar.
Nikâh yolunu kapamağa, fuhuş yolunu genişlettirmeye çalışarak çokların nefislerini birden esir edip, kalb ve ruhlarını kebair ile yaralıyorlar; belki o kalblerden bir kısmını öldürüyorlar."
Biz Nur mekteb-i irfanı şakirdlerinin Kur'an-ı Hakîm'den aldığımız hakikat dersi şudur ki: Evde yahut bir gemide, bir masum, on câni bulunsa, adalet-i Kur'aniye o masumun hakkına zarar vermemek için o haneyi, o gemiyi yakmayı menettiği halde; on masumu bir tek câni yüzünden mahv için, o hane, o gemi yakılır mı?
Yakılırsa en büyük zulüm, en büyük hıyanet ve gadir olmaz mı?
Bu sebeble asayişi ihlâl yolunda yüzde on câni yüzünden, doksan masumun hayatını tehlikeye ve zarara sokmayı adalet-i İlahiye ve hakikat-i Kur'aniye şiddetle men'ettiği için; biz bütün kuvvetimizle bu ders-i Kur'aniyeye ittibaen asayişi muhafazaya kendimizi dinen mecbur biliriz.
İşte bizi böyle haksız isnadlarla itham eden devr-i sâbıktaki gizli düşmanlarımız şübhe yok ki; ya siyaseti dinsizliğe âlet etmek istediler, yahut bilerek, bilmeyerek bozuk ideolojileri memleketimize yerleştirmek gayretine düştüler.
Görülüyor ki, nizam ve intizamı bozan, maddî manevî memleketin emniyet ve asayişini ihlâl eden bizler değil, asıl onlardı.
Hakikî bir Müslüman, samimî bir mü'min hiçbir zaman anarşiye ve bozgunculuğa taraftar olmaz.
Dinin şiddetle men'ettiği şey, fitne ve anarşidir.
Çünki anarşi hiçbir hak tanımaz.
İnsanlık seciyelerini ve medeniyet eserlerini canavar hayvanlar seciyesine çevirir ki, bunun âhirzamanda "Ye'cüc ve Me'cüc" komitesi olduğuna Kur'an-ı Hakîm işaret buyurmaktadır.
-Bana ızdırab veren, dedi, yalnız İslâm'ın maruz kaldığı tehlikelerdir.
Eskiden tehlikeler hariçten gelirdi; onun için mukavemet kolaydı.
Şimdi tehlike içeriden geliyor.
Kurt, gövdenin içine girdi.
Şimdi mukavemet güçleşti.
Korkarım ki cem'iyetin bünyesi buna dayanamaz, çünki düşmanı sezmez.
Can damarını koparan, kanını içen en büyük hasmını dost zanneder.
Cem'iyetin basiret gözü böyle körleşirse, iman kal'ası tehlikededir.
İşte benim ızdırabım, yegâne ızdırabım budur.
Yoksa şahsımın maruz kaldığı zahmet ve meşakkatleri düşünmeğe bile vaktim yoktur.
Keşke bunun bin misli meşakkate maruz kalsam da, iman kal'asının istikbali selâmette olsa!
-Yüzbinlerce imanlı talebeleriniz size âti için ümid ve teselli vermiyor mu?
-Evet, büsbütün ümidsiz değilim...
...........
Dünya, büyük bir manevî buhran geçiriyor.
Manevî temelleri sarsılan garb cem'iyeti içinde doğan bir hastalık, bir veba, bir taun felâketi gittikçe yeryüzüne dağılıyor.
Bu müdhiş sâri illete karşı, İslâm cem'iyeti ne gibi çarelerle karşı koyacak?
Garbın çürümüş, kokmuş, tefessüh etmiş, bâtıl formülleriyle mi?
Yoksa İslâm cem'iyetinin ter ü taze iman esaslarıyla mı?