Komünizm çok şey vaat ederek gelmişti ama açlık ve sefaletten başka şey getirmemişti. Herkes müsavi olacak demişlerdi. Nesi müsavi? Subay ve politikacılar kral hayatı yaşıyordu. Er olan hapı yutuyordu yine. Halk çıplak ayaktı çoğunlukla. Boş mide ve çıplak ayak. Bir de alabildiğine baskı, alabildiğine terör. Komünizm, bundan ibaret!
Biz o misafirperverliği okullarımızda öğreniyorduk, dinimizle ilgili kitaplarda okuyorduk. Gün görmüş yaşlılardan dinliyorduk. Kitaplarımızı bozdunuz, dini eserleri yaktınız, bize has duyguları göğsümüzden tırnaklayarak söktünüz. Şimdi de geldiniz, bu hisleri, bu hasletleri bulmaya çalışıyorsunuz.