" Bizden daha kötü durumda olanları görüp halimize şükretmek yerine, keşke şükre bir sebep aramadan şükretmeyi bilebilsek. Şükredebilmek bile şükür sebebi olsa. Keşke!..
Hali vakti bizden aşağı olanlara karşı ince bir kibir, samimi bir şük run karşılığı olabilir mi? Mesela, bu kuş için kafes daha güven lidir diyebilir miyiz? Hiçbir kuş kanatları parçalanana kadar uçup rızkını aramayı, kafeste yaşayıp önüne gelecek yeme değiştirmez bence. Kuşlara göre biz nimetin içindeyiz, bize göre kuşlar. Özgür olduklarını düşünüyoruz. Özgürlük düşünmek, karar verebilmek, istemek, yapabilmektir. Başkası senin yerine bunları yaparsa nasıl özgür olursun ki? Belki de kuşlar bizim tutsak olduğumuzu düşünüp hallerine şükrediyordur."