At vuruldu; içim paramparça Rüveyda
Gölgelerin ardına sakladım kusurumu
Sen orda kayıtsızca GÜLÜMSÜYOR gibisin…
Ben burda damla damla eriyip akıyorum
Yine de, çiğnetemem kimseye gururumu
İstenmediğim yeri sessizce terkederim
Hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu
Mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim.
(Ne zaman dinlesem sonsuz bir huzur…) Nurullah Genç
Çağırın ayışığını
Rüveydâyı çağırın
Revâ mı beni böyle kurşunlamak derinden
Ruhum bakamaz oldu güllere, kederinden
Revâ mı, içimde soluklanan kuşların
Kırmak kanatlarını
Sonra gitmek, arkaya bakmaksızın bir defa
Bırakıp adım adım istihzâ tohumları
Bu zamansız şairi incitmek revâ midir Sevindirmek dururken, öldürmek revâ mıdır...️