Acaba tek bir şey bile olmadan, birden ve sebepsiz düşüncelere dalıyorsak, hatta fikirlerin arasında yüzerken zaman ve mekandan habersiz oluyorsak; ne düşündüğümüzü bilmiyor muyduk?
Karanlık benim için bir madde gibiydi. Her yere hatta her şeye sızmak bu akışkan ve yoğun maddenin huyuydu. Karanlıktayken kayıp düşüncelerim, unutulmuş korkularım, beynimin hangi köşesine gizlediğimi bilmediğim dehşetli fikirlerim yeniden canlanıyordu.