"Gerçekten bu kadar kötü mü?"
"Kötü çünkü en büyük acıyı yine kendisi çekiyor olsa da gururunun kölesi olmuş durumda"
Reklam
"Çölde açlıktan ölmekte olan bir çakal kafesteki karnı tıka basa tok bir aslandan daha mutludur"
Hayatımda mutlu günlerim olmuştu elbette, ama mesele sadece mutluluk değildi. Önemli olan yaşadığını, hayatın bir anlamı, bir değeri olduğunu hissetmekti.
Çeşitli amaçlar peşinde, çeşitli kaygılarla akıp gidiyordu hayat.Ama kimse kimsenin hikâyesini bilmiyordu.
Çünkü insanların uğruna para ödedikleri işlere daha fazla bağlandıkları tecrübeyle sabittir.