“İnsan bazan bir başına ve belki de gülmek isteğini delice duyar içinde. Bu olanağı bulamassa sidiği sıkıştırmış gibi acı duyar. Ama, bedende değil de yürekte. İnsanın ağıt burun ucuna denk gelip doya doya ağlayacak bir yer bulamaması aynı acıyı dağıtır yüreğe…”
Bir yazar, yeteneğine rağmen yazdıklarını basacak kimse yok diye yazmayı bırakırsa o zaten yazar değildir. Bir sanatçı, yeteneğiyle birlikte devamlı ve bitmek tükenmek bilmeyen yaratma arzusuyla diğerlerinden ayrılır.