Babasıyla göz göze geliyor, bu defa gözlerini kaçırmıyor. Çünkü hayatının nasıl olacağını biliyor, güçlü olmak zorunda. O kaçan bir kız, her an hareket halinde olmalı, olanlar hakkında düşünmemeli. Asla arkasına dönüp bakmamalı, yoksa taşa dönecek.
Hegel'e kalırsa, insan "ancak tümüyle kendisinin yarattığı bir dünyada yaşayınca tam özgür olacaktır".
Ne var ki insanın yaptığı da tam olarak budur, ama o şimdiki kadar zincire vurulmamış, şimdiki kadar köle olmamıştı hiç.