Yasaklanmış bir ülkedir gözlerin.
Geçit vermez yerleşik sevdalara.
Yurtlandırmaz bir bakışı, gülüşü.
Konar göçer kirpiklerinin ucundan.
İhlali sonsuzluktur bu sınırların, İhlali kayboluştur bu gözlerin, İhlali esaret, ihlali sürgündür.
Bundandır sana sürgünlüğüm.
Gözlerinin önünden geçişim bundandır.
Geçip de konuk olamayışım.
Bundandır defalarca gölgen kadar yakınlaşıp da Yüreğinin izini seyredişim Elimi sonsuz kere uzatıp, Gizliden bin kırıkla geri çekişim bundandır.
Bundandır dokunmaya bir adım kala eşkıya misali kaçaklığım.
Hiç bir şeyle tarif edemeyişim gözlerini
Derinliğinin ve gizlinin sırrına eremeyişim kelimelere
sığdıramayışım Bundandır mahkum edildim sürgünlüğe İsyanım sana değil zamansız gidişinedir isyanım, yüzüne el süremeyişimdendir. İsyanım, yüreğine dokunamayışımdandır.
Gözlerinin içinden öpemeyişimdendir isyanım.
Sürgün edildim sana
Reklam
Araf’ta kalmak bu olsa
Ne eşkiya olmaya gönlümüz razı oldu. Ne evliya olmaya nefsimi müsade etti. Ziyan ettik ömrümüzü.
3 Mayıs 1987//Uğur MumcuAlıntı
Kafalarında seçim sandığı taşıyan siyasetçiler unutulacak; aydınlara, sanatçılara en acımasız cezaları verenler unutulacak; devlet adına yol kesen eşkıya unutulacak; beyinlere dikenli teller dolayanlar unutulacak; devlet başkanları unutulacak; kırmızı plakalı arabalara tırmanmış başbakanlar unutulacak; bakanlar unutulacak...
Resimleri ile Dinolar, Arbaşlar; romanları, öyküleri ve yazıları ile Yaşar Kemaller, Aziz Nesinler, Rıfat Ilgazlar, Sabahattin Aliler; şiirleri ile Nazım Hikmetler, Ceyhun Atuflar, Hasan Hüseyinler, Ahmet Arifler hep yaşayacaklar!..
Türküler söylendikçe Türk diliyle / Seni seviyorum gülüm dendikçe, Türk diliyle”, bu ressamlar, bu yazarlar bu şairler hep anılacak!.. Yasak olsa da anılacak... Yasak olmasa da anılacak... Bugün salonlarda anılacak... Yarın alanlarda anılacak...
Devletlüler unutulacak ve yarınlara, ilkellikleri dışında bir iz bırakmadan unutulup gidecekler bir bir. Avni’nin atları kalacak yarınlara...
“Gülüm Kuvvayı Milliye atları, / Gözüm Kuvvayı Milliye atları...”
Yasak üstüne yasak konsa da yaşayacaklar; adları okul kitaplarından çıkarılsa da yaşayacaklar, şiirlerinden, yapıtlarından devlet televizyonunda, radyosunda tek sözcük bile olsun söz edilmese bile yaşayacaklar!..
“Türküler söylendikçe Türk diliyle / Seni seviyorum gülüm dendikçe, Türk diliyle”, bu ressamlar, bu yazarlar bu şairler hep anılacak!.. Yasak olsa da anılacak... Yasak olmasa da anılacak... Bugün salonlarda anılacak... Yarın alanlarda anılacak...
Devletlüler unutulacak ve yarınlara, ilkellikleri dışında bir iz bırakmadan unutulup gidecekler bir bir. Avni’nin atları kalacak yarınlara...
Reklam
Reklam