Aşırı güç arzusu melekleri gökten indirdi, aşırı bilme arzusu da insanı cennetten kovdurdu. Buna karşılık hoşgörüde aşırılığa izin yoktur, ne melek ne de insan hoşgörüsünden ötürü bir tehlikeye maruz kalabilir. İyiliğe yönelik doğal eğilim insanın en derinlere kök salmıştır ve insan doğasında mevcuttur.