Eslem Ayşe Şeker
@eslemaysekeer
20 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Harry Potter
Harry Potter ile çok geç yaşta tanışmış biri olarak yazıyorum bu yazıyı. İlk filmlerini izlemiştim ne yazık ki okumaya yeni başladım ve kitaplarla bu evrenin içine gerçekten girdiğimi hissediyorum. Soluksuz bir şekilde okudum kitabı sonunda ne olacağını bilmeme rağmen. Gerçekten insan kaç yaşında olursa olsun hiç sıkılmadan okuyabileceği bir seri bence Harry Potter. İlk kitabı okuması da inanılmaz keyifliydi gerçekten. Olaylar daha yeni başlıyor. Siz de öyle hisseder misiniz bilmiyorum ama filmleri izlerken hissettiğim şeyleri hissedebiliyorum şuan. Mesela Snape'in Harry'nin kötülüğünü istediğine inanmak içimdeki küçük çocuk için çok kolay. O yüzden ayrı bir zevk alıyorum kitabı okurken. Açıkçası diğer kitapları okumak için de sabırsızlanıyorum. Bildiğim kadarıyla filmden farklı olan kısımlar var. Onları da merak ediyorum. Filmleri izledikten sonra kitapları okumak biraz da nostaljik hissettirdi açıkçası. Karakterlerin büyüdüğünü görmeyi sabırsızlıkla bekliyorum. Güzel bir Harry Potter serüveni beni bekliyor diyebilirim sanırım. Eğer hâlâ Harry Potter okumamış olanlar varsa bence çok şey kaçırıyorsunuz. Kesinlikle okumalısınız.
Küçükken kitap okumaya bu kitapla başlamıştım. Kitabı kaç kere okudum bilmiyorum ama o zamanlar beni çok etkilemişti. Uzun bir süre sonra tekrar okumaya karar verdim ve neden bu kadar hoşuma giden bir kitap olduğunu daha iyi anlıyorum. Bu kitabı okuduğum zamanlar kendimi Sakız Sardunya gibi hissediyordum ve o yaştaki çoğu çocuğun o şekilde hissettiğini düşünüyorum. Bu kitapta kendimi buluyorum. Gerek anlatım tarzı gerek de konusuyla çocuklara onların perspektifinden görebilen bir insan şeklinde yazmış Elif Şafak. Ve içindeki güzel şeylere yönlendiren mesajlar kitaba tatlı bir hava katıyor.
Çok içine çeken bir kitaptı. Özellikle "Kimseye etmem şikâyet, ağlarım ben halime." bölümünü şarkıyı açıp okudum ve resmen o meyhanede buldum kendimi. Kitap son sayfalarına kadar beni hep meraklandırdı, katilin kim olabileceğini, bunu neden yaptığını düşündüm ama katil orada durmasına rağmen sanki onu göremeyeceğimizi biliyor gibiydi. Bütün karakterlerle birlikte şaşırdım, gerildim. Aslında yaşanan olayların mantıklı sebepleri var ancak bizim kendi başımıza yaptıklarımız "adalet" mi gerçekten. Kitap bana bunu sorgulattı. Bu sorgulamalarıma da yine Başkomiser Nevzat yetişti. "..., ölümle gerçekleştirilen adalet, ölümü yüceltmekten başka bir işe yaramaz." dedi. Burada Nevzat Başkomisere katılıyorum sanırım ama insanın sevdiğini kaybettiği zaman neler yapabileceğini kestirmesi zor. Mesela kınalı Meryem Yusuf'u gerçekten seviyor muydu yoksa yeraltındaki namını korumak mı istedi, bunlar benim için birer soru işareti.
