İnsanın kendisini sevmeyi öğrenmesi gerçekten bugün ve yarına yönelik bir buyruk değil, aksine tüm sanatların en incesi, kurnazı, sonuncusu ve sabırlısıdır.
Gece oldu, şimdi daha yüksek sesle konuşur tüm çağıldayan pınarlar. Benim ruhum da çağıldayan bir pınar. Gece oldu, şimdi yeni uyanır aşıkların şarkıları. Benim ruhum da bir aşığın şarkısı. İçimde dindirilmemiş, dindirilemeyen bir şey var; sesini yükseltmek istiyor. İçimde bir aşk hevesi var aşkın dilini konuşan. Işığım ben; ah! keşke gece olsam. Fakat benim yalnızlığım, ışıkla çevrili olmamdan. Ah, karanlık olsaydım gece gibi. Nasıl da emerdim karanlığın göğüslerini! Ve sizi bizzat kutsamak isterdim, yukarıdaki küçük parlak yıldızlar ve ateş böcekleri. Bahşettiğiniz ışıkta mutlu olmak isterdim. Fakat kendi ışığımda yaşıyorum ben ve benden çıkan alevleri tekrar içime çekip içiyorum.