Ve herkesin kendi yolu vardı ve herkes kendi yolunu biliyordu, şarkılarla gidip şarkılarla geliyorlardı; bir tek o ne insanları, ne sesleri, ne herhangi bir şeyi biliyor ne de herhangi bir şeyi anlıyordu, her şeye yabancıydı ve istenmeyen, terk edilmiş çocuktu.