Bu kitabın yarısını okuyabildim ama, insan en çok neden ağlar sorusunu düşünürken buldum kendimi ya da insan en çok kime ağlar?
Ve yine farkında olmadan, insanın en çok kendine ağladığının cevabını vermiş buldum kendimi. Düşünsenize yolda bi yaşlı görüyorsunuz bitap bir vaziyetti. o kişiye duyduğunuz hüzün belkide ileride yaşlanacağınızın hatta tek kalacağınızın korkusudur,
ya da bir çocuk görüyorsunuz çaresiz bir şekilde. Hemen ya bu çocuk benim çocuğum olsaydı diye düşünüp üzülüyorsunuz. Bir evlat , bir kadın görüyorsunuz oldukça hırçın ve neden böyle diye hüzünleniyorsunuz.
Sonra bir bakmışsınız o hırçınlıklar sizin vücut bulmuş haliniz olmuş da, gördükleriniz bir aynadan ibaret olmuş size.