Sabahattin Ali kitapları içinden bende farklı bir yeri var, genelde hep baş karakterlerinden birini öldürür biz de hüngür hüngür ağlarız ama bu kitapta severek ayrılmanın, bir tarafta kendi iyiliğin için ondan vazgeçebilmenin, diğer tarafta onun iyiliği için ondan vazgeçebilmenin daha derin işlendiğini düşünüyorum tek ayrılığın ölüm olmadığını diğer kitapları gibi ağlatmadan ama daha ağır bir yutkunmayla hissettirmiş.