Sanık sandalyesinde de olsa, insanın kendinden bahsedildiğini duyması her zaman ilginç bir şey.
Anne sık sık, insan hiçbir zaman tamamıyla mutsuz olmaz derdi. Gökyüzü renklenip hücremden içeri yeni bir gün süzülüverince ona hak veriyordum.
Puan vermedi·112 syf.·
2021 9. kitabı
Ben ikide birde böyle oluyorum, bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazende hiçbirinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret filan değil…İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile…Sadece bir yalnızlık ihtiyacı.
