Alamayacağımız kadar pahalı şeylerin ‘reklam’ olduğu, aslında satılmadığı öğretilmişti bana. İnanmış mıydım, bilmiyorum ama dedim ya, istediğim sürece inanmış görünebilirdim. Bir akşam yaz göğünün ne kadar güzel olduğunu anlatabilmek amacıyla, “Reklam gibi, değil mi baba?” demiştim. Akıllı bir kız olacağımın belirtisi sayılmıştı bu budalalığım.