Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
Sevgisinin kepaze edilmesine,
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine."
— William Shakespeare
Şu son haftalar içinde bir değişiklik ortaya çıktı. Ama nerde?
Hiçbir şeye bağlanılmayan soyut bir değişme bu.
Değişen ben miyim?
Ben değilsem şu oda, şu kent, şu doğa; seçmek gerek.
Değişen benim sanıyorum...
Benim bildiğim, nesnelerin insana dokunmaması gerekir. Çünkü canlı değillerdir. Aralarında yaşar, onları
kullanır, sonra yerlerine koruz. Onlar sadece yararlıdırlar.
Oysa, bana dokunuyorlar. Çekilmez bir durum bu. Onlarla bağlantı kurmak korkutuyor beni. Sanki hepsi birer
canlı hayvan.
Ellerde bulunan bir çeşit bulantı bu.