Her şeyin yabancılaştığı, manânın şeffaflaştığı, iyiye ve güzele dûçar iken hasret kaldığımız bu zamanda; kim olduğun, neyi temsil etme gayretinde olduğun, ne için var olduğun bilincini diri tutmak iyice zor hâle geldi. Aidiyet her zaman sancılı olmuştur fakat bu ahir zamanda Müslüman için çok daha zor olduğu şüphesizdir.
Bir söyleşide Sadettin hocaya, kendini bu çağa ait hissedip hissetmediği sorulmuştu. Cevabını çok beğenmiştim ancak cevaptan öte tereddütsüz oluşu çok daha kıymetliydi benim için; "Ben bu çağın tam ortasında yaşıyorum. Beni bu çağın ortasında hayata getirene şükrediyorum ve değerlerimle bu çağda nasıl var olabilirim, buna bakıyorum ve elhamdülillah var oluyorum, kesinlikle kaçmıyorum. Ben, bu çağın insanıyım..."
Bu çağın insanı olmak fakat çağa teslim olmadan, kendin olarak var olmak. Direnmek boynumuzun borcu.
Esra
@esra_ates
·Yürüyüş yapmak; tefekkür vakti.
Akşamüstü yürüyüşlerinde çokça düşünür, çok şeyden vazgeçebilir ve çoğu şeyi kabul edebilirim. Ben, en çok yürüyüş yaparken ikna olmaya hazırımdır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yürüyüş yapmak; tefekkür vakti.
Akşamüstü yürüyüşlerinde çokça düşünür, çok şeyden vazgeçebilir ve çoğu şeyi kabul edebilirim. Ben, en çok yürüyüş yaparken ikna olmaya hazırımdır.
Çiçekler mezarlıklara çok yakışıyor. Bu fikirle dönüp nazar edince söylemek istediğim daha iyi anlaşılacaktır diye düşünüyorum. Duymayı bilen için âşikârdır ki her şey zikir hâlindedir. Ve ikindi vakitleri, akşamüstü saatleri. Zamanda ve mekânda, sessizlik içinde dâimi bir zikir hâli seyrediyor.
"Bir kimseyi seven, sevdiğinin sevdiklerini de sever, ona benzeyen şeyleri de sever, onunla ilgili olan şeyleri de sever."
İbn Hacer, Fethu'l-Bârî