"Bir insan yaşadığı yılların sayısı ile ihtiyarlamış sayılmazdı ki. Daha çok ihtiyarladığını ve çağının artık geçmiş olduğunu ve kendisine ancak sonunu beklemekten başka bir şey kalmadığını anlayınca, artık ihtiyarlamış olunurdu.."
Hayatın hemen yarısı düşlerden ibaretti. Ve bundan dolayıdır ki, bu kadar tatlıydılar. Belki de düşü görülen her şeyin yerine getirilmesi mümkün olmadığından dolayı hayat bu kadar değerliydi.