Madam Rosa hayvan yasalarının bizimkilerden daha iyi olduğunu söylüyordu, bizde bir çocuğu evlât edinmek bile tehlikeli iştir. İleride çocuk mutlu diye öz anası gelip canına okumak istiyorsa yasalar anadan yanadır. Sahte kâğıtlar işte bu yüzde dünyanın en güzel kâğıtlarıdır, orospunun teki iki yıl sonra çocuğunun başkalarında mutlu olduğunu fark edip ahlâkını bozmak için geri almak isterse, eğer çocuğun doğru dürüst sahte kâğıtları varsa kadın onu hiçbir zaman bulamaz, böylece çocuğa bir şans tanınmış olur.
Anneniz babanız bir araba kazasında ölünce, ötekiler aslında ilgilenmek istemeseler bile, mahallede katı yürekli oldukları sanılmasın diye sizi yetimhaneye vermeye yanaşmazlar. O zaman işte, hele çocuk üzüntüden çökmüşse, bize gelirlerdi. Madam Rosa çöküntüye uğramış bir çocuğa, adı üstünde, çökmüş derdi. Çocuk kesinlikle yaşamak istemiyor demekti bu, yani antika oluyordu. Bir çocuğun başına gelebilecek en kötü şey budur, her şeyi bir yana bırakırsak.