“Cesaretin bir sihri vardır,” demişti Goethe ama galiba o sihir dışarıyı değilde kendimizi, kendi iç hayatımızı değiştirmeye yeltendiğimizde daha çok lazım. Kendi kusuru ve arızalarıyla yüzleşebilen, onları değiştirebilenden daha yiğit kim var?
Kendimizi bilmek için kendi özümüze aklın gözüyle bakarız, oysa akıl başka insanların kusurlarını çok keskin bir biçimde görse de kendi hatalarını seçmekte o kadar mahir değil.