“Hocam, bizim çocuk hiç kitap okumuyor,” dedi sonra, kitap okumakla uğraşmayan, kendisi ‘okurken sıkılan’ anne. Görmedi ki çocuk nasıl bilsin, tatmadı ki kelimeler cevahirini nasıl sevsin?
Sevginin bir amaca benzetildiği dünya nasıl da gülünçtü ve aksine, sevginin diğerinin gözlerinin içinde boğulmak olduğunu anlamamak ne yazıktı, o gözler kör bile olsalar.