ezra
@esracchi
ekran süremi azaltmak için kitap okumaya karar verdim ve gayet iyi gidiyorum, her türden okuyorum
62 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
fitzek sosyal medyada abartılan, pek çok bookstagramda övgülerle anılan bir yazardı ama bazı arkadaşlarımın nefretinden ötürü, elimdeki tek kitabına büyük önyargı ile başladım. ilk 70 sayfayı geride bırakana kadar da arkadaşlarımın ne kadar haklı olduklarını düşünüyordum açıkçası. çünkü öyle karmaşıktı ve gereksizdi ki bu karmaşa, beni bunaltmıştı. ne zaman ki 70-80 sayfayı geride bıraktık o zaman kurgu hızlanmaya ve akmaya başladı. kitabı tahmin ettiğimden daha kısa sürede bitirdim ve yalnızca otobüslerde okuduğum göz önünde bulundurulursa iyi ilerledim diyebilirim.
fakat bence, kitaptaki bazı unsurlar sırf rahatsız edici olsun diye fazla abartılmıştı. kitapta çeşitli ve abartı şaşırtmacalara da çokça yer verilmişti. ve bence bu yalnızca her bölüm sonu etkileyici bitsin diyeydi, bir alt yapısı olduğundan değil.
gerilim kitabı olarak anılmasına rağmen beni gerdiği söylenemez -ki ben çok çabuk gerilir ve korkarım aslında. gerilim puanına 2/10 diyebilirim hatta.
kitap hakkındaki genel düşüncelerim bu şekilde, zorlama bir kurgu olduğunu düşünerek okudum ama akıcı olması ve zamanımı fazla almaması benim için iyiydi. bir de akmasaydı kesin yarım bırakırdım, eminim.
önerir miyim? hayır, önermem.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
ortaokuldayken saraj jio okuduğumu hatırlıyorum, yedinci sekizinci sınıfta falan hani. ennn sevdiğim yazardı, deli dehşet severdim. yazarın tüm kitaplarını o dönem okumuşumdur, hatta okuyacak kitabım kalmadığında dönüp tekrar okumuşumdur.
gelelim konuya, bu kitaba başladığımda ve elime aldığımda eskisi kadar seveceğime çok emindim. saraj jio'yu uzun zamandır (7 senedir) okumuyordum ve okuduğum kitapları tekrar okuyorsam önce ondan başlamalıydım. dili her zamanki gibi akıcı ve sadeydi ve bir solukta bitti evet ama berbat bir olay örgüsüne sahipti kitap. yazarın geçmişle şimdi arasında kurmaya çalıştığı bağlantı öyle zorlamaydı öyle zorlamaydı ki, kitabın acemilik eserlerinden olduğu anlaşılıyordu (üçüncü kitabı olduğu bilgisi yazıyordu).
kitabımız emily'nin kocasından ayrılması ile başlıyor. kocası joel'i postaladıktan sonra aklına bainbridge adasında kalan yengesi geliyor ve onu arıyor. yengesi tarafından davet edilince de onu kırmayıp kafasını dağıtmak, toparlanmak için adaya gidiyor. adada kaldığı süreçte yaşadıklarını, bulduğu günlüğü okumaya başladıktan sonra geçmişinin üzerine çok daha fazla düşmeye başlamasını, ailesinin sakladığı sırlarla yüzleşmesini okuyoruz bizler de.
beni en çok rahatsız eden şey şuydu;
ana karakterimiz aklının da kalbinin de kimde olduğuna KARAR VEREMİYORDU. eski kocası joel'i düşünüyor, adada karşılaştığı eski sevgilisi ile öpüşüyor ama sonrasında adadaki başka bir çocukla flörtleşiyordu. AYNI ANDA. hemen hemen yani. hani ahlaklı rolü oynamasa tamam diyeceğim böyle bir karakter. zaten yeni boşanmış bağ kurmaktan kaçınıyor herkesle konuşsun tanışsın, öpüşsün sevişsin. ama maalesef deli etti beni kitap boyunca. Bİ KERE SEN JACK'E NE ARA NİYE AŞIK OLDUN ABLA YANİ? GREK DAHA POTANSİYEL BİR ELEMANDI. ve kesinlikle grek ile olmalıydı. öyle
ev erkeğinin yolu adlı mangayı okuyanınız var mı bilmiyorum ama bu manga bana tıpkı o serinin tadını verdi, çok keyif aldım çok sevdim gerçekten lütfen ikinci cildinin de basıldığını söyleyin lütfen
