Demokrasinin bulunduğu yerlerde milletvekilleri ve bakanlar az maaşlı, mütevazı ve çok mesuliyetli şahıslar olmalıdır. Bugün devlette en yüksek makam olan milletvekilliğini kabulde maaşsız ve ikbalsiz, şöhretsiz bir makam haline getirmek lâzımdır. Onun ancak ahlakî şöhreti olabilir. O makam şöhret makamı değil, mesuliyet makamıdır.
Idare edenlere "devletli adam" demek doğru değildir, onlara mesul insan demek daha doğru olur. Filhakika devletin mesuliyet iradesini kullananlar mağrur değil, fedakar olmalıdırlar.