Az önce aradı tam 6 ay geçti.. her yaşadığın şey geçmişte kalıyor şu hayatta. Güzel ya da çirkin iyi veya kötü farketmiyor hepsi gelip geçici, hayatımıza giren her kişinin bir süresi var, başımızdan geçen her olayın bir süresi var. Ürünlerdeki son kullanma tarihi gibi.
İyi veya kötü birşeyler öğreniyoruz bunların hepsi ilerisi için bir tecrübe aslında
bundan bir süre öncesine kadar birisi içime elini sokmuş ve kalbimi avucuyla sıkıştırıyor gibiydi ve ben bunu nasıl önleyeceğimi bilemez haldeydim havayı solurken sanki ciğerlerime biber gazı solur gibiydim yemek yerken, yutkunurken bir taş sanki boğazıma gelip oturuyordu. Bunun uzun süre devam edeceğini düşünüyordum. Keşke son 1 yıldaki anıları beynimden silebilecek bir tıbbi çözüm olsa diye düşünürdüm çoğu kez, ama bunun imkansız olduğu beynime beynime vuruluyordu, derken bunun tek çözümünün kendimde olduğu kafama dank etti zayıf olmayıp güçlü olmalıydım.
Sen güçlü olmazsan kimse sana bu gücü bahşetmiyor, bir şekilde ayağa kalkman lazım boks hakemi sayana kadar ki mücadeleye devam edebilesin. Buna emin olun herkesin içinde o güç var, senin ona ulaşmasını bekliyor, zaten dibe vurmuşsun daha kötü ne olabilirki? Ne kadar acıyabilir ki canın?
Uzun lafın kısası seni değersiz hissettiren, gözünü kırpmadan canını yakıp göt gibi bırakan insanlar için çok sevdiyseniz bile asla bir an bile düşünmeyin. Salın gitsin. Bunu o an ertelesen bile yine aynı şeylerle yüzleseceksin bu kaçınılmaz, insanlar asla değişmiyor sadece bir süreliğine yüzlerine maske takıyorlar. Bunun farkına varmanın verdiği rahatlatıcı duyguyu yaşıyorum şu an. Otobüsteyim insanlara aldırış etmeden işten eve gidiyorum kulaklığımda ' Sezen şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler' çalıyor ve gözlerimdeki şiddetli yağmurları son kez çorak yanaklarıma bırakıyorum