"Acı çekmek bayılana dek dayak yemek değildi. Ayaktaki cam kesiğine eczanede dikiş attırmak değildi. Asıl acı, kalbi baştan aşağı sancılara boğan, insana sırrını kimselere anlatmadan ölmeyi arzulatan bir şeydi."
"N'oldu, Zezé?"
"Hiç, Godóia... Neden kimse beni sevmiyor?"
"Hep hinlik peşindesin de ondan."
"Bugün tam üç kez dayak yedim, Godóia."
"Hak etmedin mi ki?"
"Ondan değil. Kimse beni sevmediğinden herkes bana vurmak için bahane arıyor."