“İnsanoğlunun hiç ayak basmadığı yerleri özlüyorum;
Kadının hiç gülmediği ya da ağlamadığı bir yeri;
orada Yaratıcı’m ile baş başa kalıp huzur içinde, sakin bir şekilde hayatı sorgulamak istiyorum.
Çılgın kalbimin mutlak özlemle arzuladığı şey neydi?
Acı çekerek, acı çeken insanları teselli etmeyi öğrendim.
Güneşler batar ve yeniden doğar;
bizler içinse, o kısacık ışık bir kez söndüğünde,
sonsuz bir gece uykusuna dalmak gerekir.”