İnsanoğlu hayatında kimlerle, nelerle karşılaşmıyordu ki? Hayat o masum görünen rolünü çok iyi oynuyor, ardında gizlediği o zalim yüzüyle en okkalı tokadını aşkediyordu. Bazen şükür sebebi diye baktığımız, bizi bir anda uçurumun eşiğinden isyanın boşluğuna bırakıveriyordu.
Sana fevkalâde şeyler söylemeyeceğim. Herkesin bildiği, bazen burun kıvırıp yanından geçtiği, küçümsediği, bazen de üzerine bulaşan bir toz zerresini siler gibi sildiği küçücük meseller vereceğim.
Sevgi, zamandan ve mekandan arınmış safiyane ellerde yere düşerse bu, sevginin suçu değil, insanın suçudur. Çünkü sevgi sınırsızdır, insan sınırlı; sevgi kusursuzdur, insan sakar.