Esra
@esrtgrl
25 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Geç saatlere kadar uyuduğunda ya da öğle uykusuna yattığında gider bakardım ölmediğini görmek için. Çoğu zaman seni uyandırır ve azar işitirdim. Odada bir şey aradığımı uydururdum. Ama sen de aptal değildin, bir gün bana “Bırak uyuyayım lütfen, ölmedim merak etme” demiştin.
Bugün artık bunu söyleyemezsin, haliyle benim de endişelenmek ve odanda bir şey arıyormuşum gibi yapmak için bir sebebim yok.
Kendime başka endişeler bulmalıyım.
Yoksa sıkılacağım.
Reklam
Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?
Artık çantan hep orada ama sen yoksun. García Marquez yazmıştı: “Sevdiğimiz insanlar bütün eşyalarıyla birlikte ölmeli.”
Akranlarımın birer birer öldüğünü gördükçe, beni en çok, “hatırlıyor musun?” diye sorabileceğim kimsenin kalmayacağı gün korkutuyor.
Asla yaşlanmayacaksın, asla o çok korktuğun Alzheimer’a yakalanmayacaksın, en güzel halinle, kıvrılarak düşen bir yaprak gibi gittin.
Reklam