esra.

esra.
546 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Her yaşayan ölür, sonsuzluk hepimizin sonu, Olağan bir şey bu.
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Nedir bu sıkı, bu kuşkulu tutum memlekette? Geceler gecesi nöbet tutturmak millete? Neden toplar dökülüyor tunçtan Tanrının her günü? Neden bunca savaş gereçleri alıyoruz dışarıdan? Neden gemi ustaları dur yok dinlen yok Pazar yok, bayram yok çalışıyorlar harıl harıl? Ne için olabilir bu telaş, bu kıyamet, Bu geceyi gündüze katan çalışma? Kim bir bilgi verebilir bana?
Alıntı

esra.

, bir kitap okudu
10/10
·184 syf.·
Beğendi
·
26 saatte okudu
·
Okunma: 03 Mart 2026 02:26
·
2026 24. kitabı
Aziz Nesin
8.4/10 · 200 okunma
Ya güzel yalnızlığımızın derinlik çekiminden kendimizi kurtararak, bir sevgiyle bölüşeceğimiz düşlerine kapılarak mutsuzluk içinde sonumuzu bekleyeceğiz ya da yalnızlığımızın derinliklerinde daha da güzelleşen o olağanüstü görkemli görünümler içinde kendi yalnızlığımızdan mutluca boğulacağız.
Sayfa 154·Kitabı okudu
Alıntı
Yalnızlık vurgunu
Ama yine de ne çok yalnız kalmıştık. Yalnız kala kala, kendimiz yalnız olduk ve kendimize alıştık. Gitgide yalnızlıklarımızın derinliklerine gömüldük. Zamanla o yalnızlık "yalnızlık" olmaktan çıkmış, "yalnızlığım" olmuştu, benim güzel yalnızlığım, benim güzel yalnızlığım... Ben benim güzel yalnızlığıma alışmıştım, sen de senin güzel yalnızlığına alışmıştın. Yalnızlıklarımızın güzelliklerini ancak derinliklerine indiğimiz zaman ayrımsayabilmiştik. Yalnızlıklarımızın derinliklerindeki o olağanüstü görkemli güzelliğin çekiciliğinden kurtulamıyorduk, kurtulmak da istemiyorduk. Yanılıp da isteseydik bile, yalnızlık derinliklerimizden çıkarsak ne çok acılar çekeceğimizi biliyorduk. Yalnızlıklarımız somut kişilik olmuşlardı. Yalnızlıklarımızı yalnız bıraktığımız zamanlar ne büyük acılar duyduğumuzu deneyimlerle öğrenmiştik.
Sayfa 154·Kitabı okudu
Alıntı