14
Hulûs o âfete mahz-ı hatâ imiş hayfâ
Meğer ol gonce hezâr-âşinâ imiş hayfâ
[O afet gibi sevgiliye samimi ve içten davranmak hatanın ta kendisiymiş, yazık! Meğer o gonca dudaklı sevgili binlerce kişiyle dostmuş yazık!]
Klasik edebiyatın klasik vefasız sevgilisi bu sefer de Nahifi'nin kaleminden döküldü. Sevgili afettir ve âşığın aklını başından alır lakin âşığın sevgiliye saf ve temiz niyetlerle yaklaşması baştan hatadır. Sevgili daima rakiple gününü gün eden, âşığına yüz vermeyen bir cefakârdır. Âşık ise samimiyetine karşılık bulamamış olmanın verdiği pişmanlıkla söylenir. Gonca gibi açılmamış ve gizemli bir çiçek daima sevgilinin dudaklarıyla aynileştirilir. Sevgilinin yalnızca âşığına açılması beklenir lakin o, binlerce kişiyle tanışıktır ve şairin gönlünü asıl yıkan da budur. Lisans son sınıfta hocamın vesilesiyle Nahifi okumaya başlamıştım ve divanını karıştırırken karşılaşıp mest olduğum bir beyitti. Her aklıma geldiğinde derin bir iç çekerim.