Hayat güzeldi. Üç gün de olsa, üç asır da olsa yaşamaya değerdi yeter ki içine insanın kendisinden bir parça damlasındı. Tam kendinden ama… O parça gider , ne yapar ne eder sevecek, avunacak, didinecek, yani hayatta kalmayaya yarayacak bir şeyler bulurdu.
Korkmamak lazımdı.