Vermenin getirdiği huzuru hiç tadamayıp her durumda sahiplenmeye odaklandıklarından diğer tüm insanları rakipleri olarak görür ve hiçbir zaman çevresindeki dünya ile bütünleşemezler. Hiçbir karşılık beklemeden veren el olabilmeyi başaran insan, insanların muhabbet ve saygılarını kazanmakla ödüllendirilir.
İnsanın dünyada Allah'ın yarattığı nizama uyması ve akıbette de cenneti kazanması için önündeki bazı engelleri aşması gerekir. Öfke, şehvet, dünyaya düşkünlük gibi nefis kuvvetleri ile şeytan gibi çeldiricilere söz geçirebilmemiz ancak kahhar ismini tecellisiyle olur. Bu ismi tecelli ettiğinde, insan artık kendine zarar verecek iş ve dış etkilere hakimiyet kurmuştur; kimsenin elinde oyuncak olmaz.