On yıl olmuş. İkimizden biri pes etsin, oyun sona ersin diye bekliyoruz. Hatta can atıyoruz ama yapmıyoruz. Yapamıyoruz. Çünkü kaybolduk. Oyun bitse bile artık kim olduğumuzu hatırlamıyoruz.
〰️
Yapmadı. Her seye bir son verebilirdi. Yıllardır üstümüze kat kat giydiğimiz kişilerden arındırdık bir bir. Annem, kuzenim, eski iş arkadaşım, abim, teyzem, annesi, ablası, eş dost, konu komşu, hepsini sırayla soyup atardık üstümüzden. Biz kalırdık geriye.
〰️
Salon kapısından çıkışını izlerken, "yenildim," diye bağırıyorum. İçimden. " yenildim, pes ediyorum."
Hani kalbi yerinden çıkıp nefesi kesildiğinde o an, hani gözyaşlarıyla sulamaya başladığında bundan sonra kasımpatıları..oradaydı hep pencerenin pervazı. Ona soralım, diyelim "Müjgan neden böyle çatlak?" 🥀
Gelemem ben, sana gelemem ben
Öperim seni, sana doyamam ben
Uzandım, kaçtın, tuttum sandım
Şimdi "Gel" desen de
Gelemem ben, sana gelemem ben
Öperim seni, sana doyamam ben..🌿
youtube.com/watch?v=UXlRydN...