Elif Süeda Yeşilyurt
@esy0_
Büyümek, yalnız tutunanlara gerekli…
“İnsanlık öldü mü?” dedim.
“Yok,” dedi, “ölmedi, ölmedi ama, bir şeyler oldu, başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde?”
“Nerede kaldı acaba?”
Mahmut’un yüzü bir sevinç ışığında şakıdı. İnsanlık belki Mahmut’un bu ağız dolusu gülüşünde, bu yürek dolu sevincindedir, kim bilir, belki…
“Kuşlar da gitti,” dedi Mahmut.
Sonra hiç konuşmadık. Kuşlar da gitti, kuşlarla birlikte de… Ne olacak kuşlar da gitti.
Reklam
İşte orada, iki sevgilinin düşüp can verdikleri yerde, her yıl, oraya düştükleri günün seherinde, tan yerleri ışırken, iki çiçek biter. Bu çiçeğin biri kırmızı, biri mavi açar. Tam günün ucu görünür, çiçekler birbirine kavuşacakken, öte kayadan bir geyik uçarak gelir, çiçekleri yer. Bu her yıl böyle olur.
