Sil baştan başlayalım mı?Dergi
youtu.be/yjGigzkkXMM?si=...
Sil baştan sevmek gerek bazen,
Her şeyi, unutmak...
Ve Haziran sayısı...
"Bu sayı bu hayatı öyle de böyle de sevenlere... Sil baştan yapabilenlere, şarkılara, eskilere, gidenlere, dönenlere..."
Yerden yere vurduğum mayısın bir sonrası: #303789894 Bazen diyorum fazla mı hassasız, umurunda değil kimsenin kötüye giden ne varsa. Neyi dert edinsek yalnız bulduk kendimizi. Neyi dert edinsek dert edinmişliğimizle kaldık.
Sen kendi resmini kendin de yapamazsın,
Bir açılıp bir kapanır kapılar yüreğinde, diyen 
Nazım Hikmet Ran'ın dizeleriyle başlıyor bu ayki sayı. Akabinde, kuşların şarkısını söylüyor Aylin Balboa, "İnsan üzülmekten hasta olabilen aciz bir canlıydı." Hiçbir şeyim yok, diyor Nermin Yıldırım, sahi, ne kadar hiçbir şeyimiz yok değil mi? Damardan giriyor Gökhan Dağıstanlı, "Suçlusu da yok suçu da yok bu hikâyenin. Bana hiç uğramayan bir hayale kanmışım." Saplantılı bir aşkın anatomisinden bahsediyor Beyhan Budak: Limerence, sıcağı sıcağına kitabını bitirmişken... #306430650 Ve şiir gibi Bedia Ceylan Güzelce, "Dünyanın bütün kapılarını yükleyip ruhun gemisine, seni bir de öyle sevmek vardı."
İnsan bazen olması gerekeni değil, kendisini mahvedecek şeyi seviyor.
Gitme iki gözüm, "Mauro Emanuel İcardi Rivero" youtube.com/shorts/kpxnhBAW... "Yüz kere Eyşan, bin kere Eyşan diyen Ömer gibi, yüz kere Icardi, bin kere Icardi." Toksik bir ilişkinin dışavurumu gibiydi Hilal Serbes'in yazısı. "Can Kırıkları" çıktım "Hangi Şebnem Şarkısısın" anketinde. Hiç kimseye huzur yok, derken Murat Menteş, Ferdi Tayfur düştü aklıma, "Huzurum kalmadı, şu fani dünyada." Günün Hikâyesi'ni anlatıyordu Cem Davran, zihnimin arka fonunda Ferdi Baba
Nazım Hikmet Ran'ın dizeleriyle başlıyor bu ayki sayı. Akabinde, kuşların şarkısını söylüyor Aylin Balboa, "İnsan üzülmekten hasta olabilen aciz bir canlıydı." Hiçbir şeyim yok, diyor Nermin Yıldırım, sahi, ne kadar hiçbir şeyimiz yok değil mi? Damardan giriyor Gökhan Dağıstanlı, "Suçlusu da yok suçu da yok bu hikâyenin. Bana hiç uğramayan bir hayale kanmışım." Saplantılı bir aşkın anatomisinden bahsediyor Beyhan Budak: Limerence, sıcağı sıcağına kitabını bitirmişken... #306430650 Ve şiir gibi Bedia Ceylan Güzelce, "Dünyanın bütün kapılarını yükleyip ruhun gemisine, seni bir de öyle sevmek vardı."
İnsan bazen olması gerekeni değil, kendisini mahvedecek şeyi seviyor.
Gitme iki gözüm, "Mauro Emanuel İcardi Rivero" youtube.com/shorts/kpxnhBAW... "Yüz kere Eyşan, bin kere Eyşan diyen Ömer gibi, yüz kere Icardi, bin kere Icardi." Toksik bir ilişkinin dışavurumu gibiydi Hilal Serbes'in yazısı. "Can Kırıkları" çıktım "Hangi Şebnem Şarkısısın" anketinde. Hiç kimseye huzur yok, derken Murat Menteş, Ferdi Tayfur düştü aklıma, "Huzurum kalmadı, şu fani dünyada." Günün Hikâyesi'ni anlatıyordu Cem Davran, zihnimin arka fonunda Ferdi Babaİlk ama son değil..1000Kitap
Doğan hoca, bizim aile kitaplığımızda hep yer edinse de hiç fırsat olup da onun kitaplarından birisini okuyabilme fırsatı edinememiştim. Belki de onları okuyup algılayabilecek yeterli olgunluğa ve kapasiteye ulaşamadığım için.
Mış Gibi Yetişkinler bu nedenle benim rahmetli hocamızdan okuduğum ilk kitabı. Ve yine bu nedenle bir anda Timur ve Yakup hoca karakterlerinin içine, sohbetlerine dahil olunca bir dumura uğradım. Ancak öğrendim ki aslında bu iki başrol karakter Doğan hocanın "Gerçek Özgürlük" kitabında da yer ediniyor.
Yakup hoca ve Timur'un sohbetleri bütün kitabı oluşturuyor diyebiliriz. Şöyle ki Timur, Hatice teyzesinin evinde bir süreliğine kalmakta. Hatice teyzesi, eşi Recep Bey, ergenlik çağına yeni giren kızları Ayla ve yedi yaşındaki oğulları Erol ile beraber yaşıyor. Timur öncesinde zaten Hatice teyzesinin ve Recep eniştesinin kendi aralarındaki ve çocukları ile olan iletişimdeki sorunları gözlemliyor. Ancak bir gün teyzesi oğlunu yok yere dövdüğü zaman bütün bu gözlemlerini paylaşmak için hocası Yakup'a gidiyor. İkisi arasındaki sohbetler bu şekilde başlıyor. Ve ilk kavramı öğreniyoruz: Yetişkin Çocuklar. Yetişkin çocuk, bedenen geliştiği halde duygusal olarak gelişemeyen insanları ifade ediyor. Ve bu çocuk kalmış insanların hayatlarını, yaşam örüntülerini, aile sistemlerini, toplumla ve aile içindeki sistemlerini, ikili ilişkilerini Timur Bey'in ailesi üzerinden konuşuyorlar. Sonrasında ise çoğalıyorlar. Hatice teyzenin yeğeni de katılıyor onlara, yani Leman Hanım. Leman Hanım'da Eskişehir'den İstanbul'a gelmiş. Çünkü 8 ay önce evlendiği eşi ile bazı sorunlar yaşıyorlar. Eşinin evlenmeden önceki haline oranla çok değiştiğini, kendisine ve ailesine karşı olumsuz söz ve davranışlarda bulunduğunu anlatıyor. O da bu sohbetlerde kendisini anlatıyor ve
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Efendiler... İsmet Özel.
Benim masalım kısaca şöyle: «Bir varmış bir yokmuş. Bir şair İsmet Özel varmış. İyi şiirler yazarmış. Nasıl olmuşsa bu İsmet bir gün komünist olmuş. Derken efendim, bir komünist olarak da iyi şiirler yazmayı başarmış ve hattâ böylelikle yıldızı parlamış. Gel zaman git zaman, İsmet Özel'in duyguları, düşünceleri, inançları değişmiş (masalın her varyasyonunda bu değişmenin sebepleri muhtelif) ve müslümanlığı bir hayat yolu olarak benimsemiş. Ama işe bakın ki adam iyi şiirler yazmaya devam etmiş. Eh, o erdiyse muradına, biz de çıkabiliriz kerevetine».
Sayfa 16
Kitabın özetini bile bizim için kendisi çıkaran İsmet Özel'e sevgi ve saygılarımla.
Bu kitabı okumayan biri bence "Ben İsmet Özel hayranıyım." dememeli. Çünkü İsmet Özel'in birkaç şiirine bakıp hayran olmak, onun mentalitesini anlamamış ya da kabul etmemiş insanlar karşısında argümansız kalmış olmak demektir.
Kitap kısaca İsmet Özel'in fikirsel otobiyografisidir. Okul çağlarından yetişkinliğine geçirmiş olduğu fikir silsilesi ve hangi görüşte olursa olsun o görüşü tamamen bilinçle destekliyor oluşunun kısa özeti de diyebiliriz.
Benim için kitap incelemek çok zor bir mesele çünkü ona yüklediğim anlamlar çok farklı olduğundan okuyanda herhangi bir fikir oluşturmayabiliyor ama, İsmet Özel kitaplarını incelemek çok daha zor oluyor. Bu noktada yine bocalıyor bu fakir ama başlayalım.
İsmet Özel, bilindiği üzere fikir hayatına komünizm ile başlamış ve bununla beraber bir çevre edinip siyasi hayata atılmıştır. Bu süreçte komünizmin gerektirdiği her şeye içine çıkarları, korkuları katmadan inanıp bağlanmış ama yola birlikte çıktığı dostlarının ayaklarının yol üzere ama gözlerinin başka yöne baktığını görünce hem hayal kırıklığına uğramış hem de yalnız kaldığını hissetmiştir.
__Dostlarının eşiğine varınca
4/10
2026 6. kitabı
Mehmet Rauf’un polisiye türündeki denemelerinden biri olan *Define*, olay örgüsünü Şark’ta görev yapan Doktor Şakir Feyzi Bey’in öznel bakış açısından (birinci tekil şahıs anlatıcı) okura aktarmaktadır.
Eserin giriş bölümünde entelektüel, ahlaki açıdan dürüst ve gizemli olaylara ilgi duyan bir profil çizen ana karakter, olay örgüsü ilerledikçe belirgin bir psikolojik dönüşüm geçirir. Bir bulmaca ve ipucu zinciri etrafında şekillenen anlatıda, yazarın kullandığı iç monologlar aracılığıyla kahramanın hırs ve şehvet gibi dürtüsel duygularının su yüzüne çıkışına tanıklık edilir.
Klasik dedektiflik edebiyatının temel dinamikleri göz önüne alındığında eser; bilinmezlik yaratma, okuru entelektüel bir sürece dâhil etme ve kurgusal beklentileri tersyüz etme (sürpriz son) gibi unsurlar açısından zayıf kalmaktadır. Kurgudaki temel yapısal sorunlar şu şekilde özetlenebilir:
Okurun vakaya dair sahip olduğu tüm veriler, anlatıcının süzgecinden geçen sınırlı bilgilerden ibarettir; bu durum okurun kendi çıkarımlarını yapmasını engeller. Olayların düğüm noktalarının çözüme ulaşma süreci analitik bir tümdengelimden ziyade rastlantılara dayanmaktadır. Kurgunun tesadüfler üzerinden ilerlemesi, rasyonalite ve mantık çerçevesine oturtulması gereken polisiye türünün doğasıyla açıkça çelişmektedir.
Eserde, yazarın olaylara ve karakterlere yaklaşımındaki didaktik tavır dikkat çekmektedir. Mehmet Rauf, metin boyunca iyi-kötü dikotomisini (ikiliğini) oldukça keskin çizgilerle belirler:
Tek Boyutlu Karakterler, Antagonist (kötü) karakterler hiçbir olumlu nitelik barındırmazken , protoganist(iyi)karakterler hep iyi ve güzel nitelikler barındırır. Olaylarda ve durum analizlerinde ahlaki veya psikolojik “gri alanlara” yer verilmez.
Okuru Yönlendirme Eğilimi: Yazar, verdiği bilgiler, yaptığı
Bazen bir dizi, bir kitabın akışınıza girmesine neden olur..1000Kitap
Küçük yaşta yetim kalan Oliver... Hayatın en başından itibaren yalnızlık ve dış etkenlerin zorlayıcı darbelerine maruz kalmış olan o çocuk...
Kitapta zorlu geçen çocukluğunda kendi yolunu bulmaya çalışırken Londra’nın karanlık yüzünde suç dünyasıyla karşılaşmasını ve bu dünyanın içinden kurtulma mücadelesini okuyoruz. Özellikle bu süreçte karşılaştığı en ufak sevgi dolu dokunuşta beliren o buruk tebessümü okumak… Sonunun onun için güzel bitmesi tek teselli noktası.
Oliver Twist’i en son ilkokul çağlarındayken okumuştum ve Charles Dickens’ı sevmeme rağmen bugüne kadar tekrar okumak istediğim bir an olmamıştı. Ancak kitaptaki yan karakterlerden biri olan Jack Dawkins’i konu alan The Artful Dodger dizisini izlemeye başladıktan sonra, Oliver Twist’i yeniden gözden geçirmem gerektiğini hissettim. Her ne kadar kitaptan bazı noktalarda bağımsız olup yan karakterin olası geleceğini konu edinse de, kitapla olan ve değişmemiş noktaları görebilmek istedim. Çünkü kitabı çok iyi hatırlamıyordum ve dizide anlatılan ilişki dinamiklerini anlamlandırabilmek için kendimi tekrar kitaba dönerken buldum.
Bu nedenle uzun versiyonu yerine elimde bulunan Parıltı Yayınları’nın 112 sayfalık baskısını okumayı tercih ettim. Kitabı bitirdikten sonra, dizi ile arasındaki bariz farklılıklar kendini belli ederken bazı bağlantıları da daha net oturtabiliyorsunuz. Dizinin gidişatının kitabın farklı bir yorumu olması ayrı bir hoşluk; bunun vesilesiyle kitabı yeniden okuma fırsatı bulduğum ve kitabı okumak diziyi benim için daha anlamlı ve anlaşılır kıldığı için mutluyum.
Sosyal hizmet görevlisi tarafından çocukların umutları kaybolmasın yönünde isim takmaları kaçınılmaz olur. Nina'ya da 'umut' anlamına gelen 'Esperanza' soyismini vermişler. Sevgi dolu bir aile tarafından evlatlık edinse bile isminin manasına ermedi. Uğradığı durak onun için mutlu bir son olmadı. Başından geçen korkunç olay onu mücadeleye sevk etti. Bundan ötürü soyismini 'savaşçı' anlamına gelen 'Guerrero' olarak değiştirir. Ve bundan sonraki yaşayışı "Savaşçı Kız" olarak hem kıskacından kurtulduğu acımasız katilin peşinde olacak hem de böylelikle isminin hakkını verecektir.
Yıllar sonra FBI ajanı olarak çalışmaya başlayan Nina Geçmişin çetin günlerini gölgelerken onu hiç unutmayan katil canavar belirleniverir. Ve FBI ajanı olduğunu da öğrenir. Nina'ya ulaşmak için şifrelerle bir yandan polisleri bir yandan halkı kışkırtır. Polis teşkilatının çözemediği her bir şifre katilin bir kızı öldürmesine neden oluyordu. Kedinin fareyle oynadığı gibi bir durum söz konusuydu. Oysa katilin tek bir arzusu vardı: Savaşçı Kıza ulaşıp öldürmekti.
Heyecanlı ve aksiyonlu anlar ardından psikopat Halbert Falk tarafından, yıllar önce masum ve umutları olan küçük bir kızı canice işkenceye maruz bıraktığı gibi şimdi de Nina Guerrero'yu yakalıyor. Nefesleri tutan bu anda neler yaşanacak? İlk anki gibi Nina çaresiz mi olur yoksa tüm hınçını mı alacak?
İşte size nefeslerinizi kesecek Savaşçı Kız. Tavsiye edeceğim fevkalede bir polisiye roman. Tabi yazar FBI'da çalışmışsa, polis teşkilatlarında görev aldıysa nasıl güzel yazılamasın bu harika eser.
#biralıntı
"Geçmişteki davranışlar gelecekteki davranışların aynasıdır."
