Gitmene izin veremem çünkü gülmek istememi sağlayan dünyadaki tek insansın ve sırf korktuğum için hayatımdaki en iyi şeyin elimden kaçmasına izin veremeyecek kadar bencil biriyim.
Bu kitabı okuyalı üzerinden uzunca bir zaman geçmiş olsa da incelemeyi şimdi giriyorum. Çünkü dün bu kitabın tiyatro oyununa gittim ve bir kez daha hayran kaldım. Zweig kelimeleriyle tüm hisleri yaşatmıştı, Çağdaş Serter ise performansıyla hem kendisine hem de Zweig'e tekrar hayran bıraktı beni.
Okumayan kalmış mıdır bilmiyorum ama eminim okuduktan sonra yazarın bütün kitaplarını okumak isteyeceksiniz. Kısacık sayfalarda deneyimleyebileceğiniz bütün hisleri barındırıyor ve bunu nasıl yapabildiğini benim aklım almıyor... Oyun eğer sizin şehrinize gelirse tereddüt etmeden gidebilirsiniz!