Ama şunu unutma, eğer biraz kibirli olmasaydım senin estirdiğin rüzgarların önünde savrulup giderdim. Eğer bu dünyaya tutunabildiysem, bir ölçüde kibrim ve çokça yazma yeteneğim sayesindedir.
Edebiyatın gerçekle işi yoktur. içinde gerçeği barındırsa bile edebiyat bir dünya tasavvurudur ve her tasavvur gibi özneldir. Yani sen artık benim öznem olmuştun, bütün varlığınla benim içimden geçerek yeniden canlandın.
Zamanın ağırlığına ancak ümit ederse katlanabilir insan.
Sonunda vaat edilen nedir? Bunca yoksunluğun ve kötülüğün ortasında insan felaketi unutarak niye umutlanır? Mecburen ilk akla gelen ateş ve kan ve dehşet ve korku oluyor, biz korkarak büyüdük çünkü. Korku kalbe aşktan daha yakındır, Hızır'ın varlığı bundan değil mi, ümitten değil korkudan sesleniyoruz ona.