eylül
@etoyoshimura
"bir insana bir yüz düşündürecek, titremiş bir fotoğrafım ben."
x.com/fremenaibesi
modern çağ, bölünmenin ve kendini yadsımanın çağıdır, eleştirinin çağı. modern çağ değişimle, değişim eleştiriyle ve her ikisi ilerlemeyle özdeşleşmiştir. modern sanat eleştirel olduğu için moderndir.
Sayfa 17
ben trajedinin kendisini seviyorum. asıl büyüklük, ölüm şuuruna rağmen gösterdiğimiz cesarette.
mesele, okuduklarımızın bizi bir yere götürmemesinde. kendimizi okuduğumuz zaman hayatın hâşiyesinde dolaştığımızı biliyoruz. garplı, bizi, ancak dünya vatandaşı olduğumuzu hatırladığımız zaman tatmin ediyor. hulâsa, çoğumuz seyahat eder gibi, benliğimizden kaçar gibi okuyoruz. mesele burada. halbuki kendimize mahsus yeni bir hayat şekli yaratmak devrindeyiz.
hayat bizimdir, ona istediğimiz şekli vereceğiz. ve o şeklini alırken, kendi şarkısını yapacak. fakat fikre, sanata hiç karışmayacağız! onları hür bırakacağız. çünkü, onlar hürriyet, mutlak hürriyet isterler.
masal bir anda, biz istiyoruz diye teşekkül etmez. o hayatın içinden fışkırır. hele mazi ile bağlarımızı kesmek, garba kendimizi kapatmak! asla! ne zannediyorsunuz bizi! biz şarkın en klasik zevkli milletiyiz. her şey bizden bir devam istiyor.
bir şairin en büyük keşfi, kendi muharririni, iç alemine doğru kendisine götürecek olanları bulmaktır.
Sayfa 35