Hayatımız bitmeyen bir cenaze merasimi gibi gittiğinden sadece uykuyla uyanıklık arasında yaşadığımız bu Araf’ta Özgür olabiliyorduk onunla, yarın hiçbirini hatırlamayacağım bildiği cümleleri sadece cennetle cehennemin ortasında fısıldıyordu kulağıma.
“Benimle kalsan sana sıkı sıkı sarılırdım, kabuslar gördüğünde seni uyandırırdım. Göz yaşlarını silerdim. Senin için, ruhun için savaşırdım.”